Meeuwen 4 – GPC Vlissingen 5 2-3
Jawel hoor, weer 3 punten in de pocket!
Deze wedstrijd begint natuurlijk op zondag 25 januari om 10.13 toen we van Pjotr een app kregen met daarin de oproep ons aan te melden voor de wedstrijd tegen Meeuwen 4. Gelijk was iedereen vol in de focus voor deze kraker die nu wel eens een keer gewonnen mag worden. Aanwezig 13.30, aanvang 14.30 en chauffeurs mochten zich melden. Zoals een geoliede machine betaamt liep het allemaal weer vlekkeloos. Eenmaal op weg richting Zoutelande blijkt bijna de gehele N288 te zijn opgebroken en wordt er voor de terugweg al een plan gesneden.
Er is dus weinig tijd meer voor een gezamenlijke warming-up maar dat het met de focus wel goed zit blijkt bij aanvang van de wedstrijd. Gelijk zitten we er bovenop en laten we de Meeuwen niet in hun spel komen. Het resultaat is een paar goede kansen met als hoogtepunt een schot op de lat van Roy. Maar ja, uit de eerste de beste aanval is het Meeuwen 4 dat op een 1-0 voorsprong komt en ik moet eerlijk zeggen dat die bal aardig in werd geschoten. Gelukkig rechten we onze rug en gaan we gewoon verder met goed spel en hard werken. Dat resulteert in een prima 1-1 waarbij go-go-gadget legs Michael een diepe bal net voor de keeper weg kan tikken en de gelijkmaker binnen kan schuiven. En daar blijft het niet bij want uit een van de vele corners wordt het zelfs 1-2 als Jordan zeer alert is wanneer de bal voor zijn voeten valt en hij met een droge knal de keeper weet te verschalken. We krijgen zelfs nog kans op de 1-3 ook, toch Melvin?
Zijn we dan de hele tijd heer en meester…nee natuurlijk niet. Ook Meeuwen creëert wel wat kansen, maar wij verdedigen gewoon erg goed en hebben in Tim een redelijk betrouwbare doelman die zelfs al ballen relax met zijn knie aan gaat nemen…
In de tweede helft verandert het spelbeeld wat meer ten gunste van Meeuwen 4. Natuurlijk moeten zij wel met de achterstand nog steeds op het bord. Maar ook nu blijven wij hard werken om de voorsprong in stand te houden en krijgen ook wij nog wel wat kansjes en valt de bal wederom een keer op de lat. Helaas is het toch Meeuwen dat de gelijkmaker weet te produceren. Een echte kans kun je het niet noemen, een vlammend schot ook niet. Eigenlijk profiteren ze van het enige grabbel momentje van Tim die verder gewoon een prima wedstrijd keept. En dus gaan beide ploegen in het laatste kwartier hard op zoek naar een overwinning waarbij Jasper al snel na de 2-2 de paal raakt en er een paar keer goed wordt verdedigd door Meeuwen op mooie aanvallen van ons. Met nog een paar minuten op de klok krijgen we dan alsnog loon naar werken. Een overtreding op Melvin in de 16 wordt terecht bestraft met een penalty. Volgens mij zit Jasper even te denken aan een panenka alla Marokko maar gelukkig bedenkt hij zich en glijdt de bal keurig langs de keeper het doel in. Niet veel later klinkt het eindsignaal en zitten de punten bij ons in de ballenzak. Hulde! Zou Andre zeggen…
Zelfs in de sneeuw juichen onze dappere wintersporters met ons mee!

Bij Meeuwen komt het verlies hard aan…

Walcheren 5 – GPC Vlissingen 5
Nou, daar istie dan eindelijk hoor, het eerste wedstrijd verslag van dit seizoen…jullie hebben het verdiend…
Walcheren 6 – GPC Vlissingen 5 2-5
Het was vroeg deze zaterdagochtend, klokslag 12:00 zochten we de kleedkamer al op en bij het openen van de deur was het eerste schrikmoment gelijk daar. Van het G-elftal van Axel bleken er namelijk al enkele spelers onder de douche te staan, de deur hebben we dus vlug maar weer gesloten. Maar ja, waar ga je dan omkleden, de wedstrijd begint namelijk al op 12:30…gelukkig was er nog een kleedkamer “leeg” waar we ons tijdelijk even snel klaar konden maken voor de derby tegen Walcheren.
De warming-up bestond voornamelijk uit het lopen naar het veld dat ruim1,5 km vanaf de kleedkamer lag. Maar tijdens de toer naar veld 4 was er al het gevoel dat er ergens in de verte, tussen de mistflarden van het Walcherse gras iets magisch begon te broeien…
Om exact 12:30 (lees 12:45) kwam eindelijk de in allerijl geregelde scheidsrechter in de verte aanlopen waarna de wedstrijd kon beginnen.
Emiel, de man die normaal gesproken gepositioneerd is ergens achterin het elftal stond deze middag centraal op het middenveld en dat bleek een gouden greep van ons technisch hart. Na weken trainen op afwerken kon hij eindelijk in de praktijk brengen waar al zoveel uren aan besteed waren. Na een mooie aanval over de rechterkant dacht hij niet na. Na een voorzet van Justin nam hij de bal prima aan en vloog de bal precies waar hij heen moest: in de korte hoek 0-1. De bank juichte en de coach viel bijna van zijn klapstoeltje.
Niet veel later was het Joep die zijn innerlijke bulldozer vond. Hij beukte, buffelde, en zette door alsof er een kratje bier op het spel stond. De walcherse verdediger raakte volledig in paniek en begon een groepsgesprek met de keeper over wie de bal moest hebben, waarna Joep dacht: “Dan doe ik het wel.” 0-2!
Kreeg Walcheren dan helemaal geen kansen, jawel hoor maar er werd gewoon heel goed verdedigd, goed met de man meegelopen en we hadden natuurlijk Max op goal staan die, als er dan toch een poging op goal was, heel sterk stond te keepen. Vlak voor rust scoorde Walcheren helaas toch nog een tegentreffer, waarschijnlijk omdat wij al in gedachte bij de thee waren. Ruststand dus 1-2.
Na een peptalk van de coach (“Jongens, gewoon blijven ademen”), begon de tweede helft furieus. Justin, die normaal gesproken bekend staat om zijn rushes, gaf een loepzuivere bal op Dick. Dick dacht niet na. Dick haalde uit. Dick scoorde met een fantastische krul 1-3. De dug-out explodeerde. In plaats van de 2-2 die Walcheren in gedachte had was het dus opeens 1-3 hahaha…Toch wordt het dan in de slotfase weer spannend als Walcheren alsnog de aansluitingstreffer weet te maken en ons dus nog een hels kwartiertje te wachten staat. Gelukkig konden ze daar niet lang van genieten.
Niemand weet precies hoe, sommigen zeggen dat de keeper dacht dat hij bij GPC speelde. Anderen beweren dat de bal een eigen wil had, en Joep zegt dat hij de assist op zijn naam moet krijgen…Feit blijft: Eigen goal Walcheren en dus 2-4. En alsof het nog niet mooi genoeg was, kwam Joep nog een keer opdraven. Deze keer niet als bulldozer, maar als kunstenaar. Hij krulde de bal zo sierlijk in de hoek dat zelfs de tegenstander applaudisseerde. 2-5.
De kleedkamer ontplofte van vreugde. Emiel riep: “Zie je wel, die korte hoek werkt!” Joep werd uitgeroepen tot “Man van de Krul”. Dick kreeg een sticker met “Uithaal van de Week”. En Justin… die kreeg een high five van de coach én een compliment over zijn voorzet. En uiteraard werd de rest van het elftal niet vergeten want iedereen verdient een zeer groot compliment!
En dan moest, zonder dat we het toen al wisten, het hoogtepunt nog komen in ons eigen clubhuis. Want niemand was ervan op de hoogte dat Allard nog een verborgen talent heeft. In dit geval is de definitie van talent: “Dingen waar je niet zo goed in bent maar wel beter in kan worden”. In ieder geval ging het dak eraf in het clubhuis en zelfs ook daarbuiten, maar dat krijg je als je niet goed weet hoe de muziek installatie werkt…

